
در این*جا ما عادت*های بدی را برشمرده*ایم که اگر می*خواهید یک ارتباط*گر موثر باشید باید آنها را کنار بگذارید.

بدگویی از شخص دیگر به نظر می*رسد واکنش زنجیره*ای به دنبال داشته باشد. اگر سخن*چینی کنید، برای خودتان شهرت بدی درست می کنید و به دیگران القاء می*کنید که آنها نیز شروع به سخن*چینی درباره*ی شما بکنند.

اگر شما مکالماتتان پر از قضاوت درباره*ی دیگران باشد، مخاطبانتان را به اینخودآگاهی *می رسانید که شاید درباره*ی آنها هم قضاوت کنید و ممکن استکاملاً سکوت اختیار کنند.

انتخاب خوش*بینی به جای منفی بافی، صحبت کردن با شما را لذت بخش*تر می*کند. به علاوه، برای سلامتی شما بهتر است.

شکایت کردن به راحتی یک عادت می*شود، و قبل از این*که بدانید به عنوان شخصی شناخته می*شوید که درباره*ی* آب و هوا، اخبار، کار، و هر چیز دیگری شکایت می*کند. به این "مصیبت ویروسی" می*گویند.

بعضی از آدم*ها وقتی شکست می*خورند هر آدم و هر چیز دیگری را مقصر می*دانند و سرزنش می*کنند جز خودشان را. با این*که دیگران ممکن است بهانه*تراشی را گاه و بی*گاه نادیده بگیرند ولی جریان دائمی بهانه*ها نشان می*دهد شما مسئولیت اعمال*تان را ندارید.

مبالغه، زبان ما را تحقیرآمیز و نازل جلوه می*دهد. افزودن استعدادهای دراماتیک یا فوق*العاده ذاتاً نوعی دروغ است، و ما دوست نداریم به آدم*هایی گوش بدهیم که به ما دروغ می*گویند.

وقتی خطرناک است که اظهارنظرها و حقایق با هم اشتباه گرفته شوند. هیچ*کس نمی*خواهد با اظهارنظرهایی بمباران شود که به*عنوان حقیقت بیان می*شوند.
نویسنده: ریچارد فلونی
منبع:بیزینس اینسایدر
